Aspekty ubytku słuchu

Ubytek słuchu powoduje problemy z rozumieniem w hałaśliwym i zmiennym akustycznie otoczeniu. Podwyższenie progu słyszenia sprawia, że ciche dźwięki stają się niesłyszane, a informacje o czasie i częstotliwości poszczególnych głosek ulegają zatarciu.

Niektórzy ludzie mają także problemy ze zjawiskiem wyrównywania głośności. Powoduje to zmiany w głośności odbieranych dźwięków. Te, które są doskonale tolerowane przez osoby z dobrym słuchem, a brzmią zbyt głośno dla tych z wadą słuchu.

Cechy niedosłuchu utrudniają organizowanie, wybieranie i koncentrowanie się na rozmowie w hałaśliwym otoczeniu.

Cecha utraty słuchu	Opis	Konsekwencje dla pacjenta
Podwyższony próg słyszenia	Nie słychać cichych dźwięków	Subtelne informacje głosek mowy nie są odbierane
Zjawisko wyrównania głośności	Głośne dźwięki wydają się tak samo głośne lub nawet głośniejsze niż u osób dobrze słyszących	Zmiany głośności w środowisku wydają się słuchającemu bardziej nasilone i mogą być odbierane jako nieprzyjemne
Upośledzenie odbioru informacji zawartych w czasie trwania poszczególnych głosek	Po głośnych samogłoskach odbiór cichych spółgłosek ulega pogorszeniu	Informacje zawarte w czasie dotarcia poszczególnych dźwięków do obu uszu są istotne dla lokalizowania dźwięków w wymiarze prawo/lewo
Upośledzenie zdolności precyzyjnego odbioru częstotliwości dźwięków	Charakterystyka częstotliwościowa docierającego sygnału przestaje być wyraźnie odbierana	Lokalizowanie dźwięków w wymiarze gór/dół oraz przód/tył staje się trudniejsze, gdyż szczegółowe informacje zawarte w zakresie dużych częstotliwości są odbierane w sposób upośledzony

Słuchanie mowy w złożonych środowiskach może być trudne

Organizowanie środowiska akustycznego jest trudne dla osób niedosłyszących, ponieważ mają one ograniczony dostęp do informacji zawartych w sygnale mowy, jak również nie rozdzeilają precyzyjnie dochodzących częstotliwości. Stworzenie wystarczająco szczegółowej „mapy” środowiska akustycznego wokół nich wymaga nadmiernego czasu i wysiłku.

Skupianie uwagi na poszczególnych rozmówcach jest trudniejsze, gdy rozdzielczość „mapy” środowiska akustycznego wokół osoby niedosłyszącej jest zła. Szczególnie w hałaśliwym otoczeniu, kiedy rozmowa jest żywa i wiele osób mówi równocześnie.

Ograniczony efekt rozumienia

Nawet dla osoby dobrze słyszącej rozumienie mowy w hałaśliwym otoczeniu może być trudne, zaś dla osoby niedosłyszącej podobny wysiłek jest zwykle konieczny nawet w mniej hałaśliwym otoczeniu.Oznacza to, że słuchający nie jest w stanie skupić uwagi tak skutecznie, jak wymaga tego sytuacja, by odebrać informacje z pożądanych źródeł dźwięku.

W rezultacie wybór danego źródła dźwięku, zwykle dokonywany przez mózg, jest mniej skuteczny, gdyż informacja o dźwięku miesza się z hałasem. Utrudnia to pacjentowi określenie, na którym źródle dźwięku się skoncentrować, a które wytłumić, przez co słuchanie staje się męczące i wymaga częstego wysiłku.